Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Sevgi Parıltısı
Niver LazogluNiver Lazoglu

"Hep aynı tas, aynı hamam"...

10 Nisan 2014, Perşembe - 00:57
İncinmesin hiç bir yürek, dileğimde umut biriktiriyorum, ”olmazın olsun” diye....
Zemheri kışlarını bahar yırtıyor,  her vazgeçişte...
Direniyor yürek, niyeyse?
Düşselliğin gerçeğe varışını arzulamanın kelimeler toplamı...
Gönülden dökülen “Hep aynı tas, aynı hamam”...
Ne güzel değil mi?
Hep aynı duruşta, hep aynı kalabilmek...
Özünden döküleni duymak yerine çocuksu ayak diremenin itişinde...
Boşa konuşmak...
Dolusu ne ola ki?
Güzel ve tatlıya bağlamanın tek bildiğim yolunu bıkmaksızın bir kez daha  alıyorum...
Seni seviyorum....
En güzel beyaz mendil...
Barışın temsili...
Üstelik, yanıtı olmaksızın...
Üstelik, koşulsuz...
Ne güzel değil mi? Böylesi hissedebilmek...
Işık, göz kamaştırmasa da, sönsede....
Aradım durdum, tek bir gülümseme...
Sonra bastım kahkahayı, kendi kendime...
Deliyim nasıl olsa, ne yapsam yeridir misali...
Eeee güzel...
Final...iyi...
İyi bakanlarınız, iyi görenleriniz iyi duyanlarınız, çok olsun emi?
Hayatın sunuşlarında hiç figuran kalmamak için....
Huysuzluğumun imzasını atarken..