Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Yakamoz
Cem Yalçın BayerCem Yalçın Bayer

Hayatlara dokunmak...

22 Aralık 2011, Perşembe - 00:53
Her  dokunduğun kişide bir hikaye var. Her konuştuğun sen de bir iz bırakıyor. Yaşamın sana verdiklerini anlıyorsun vermediklerini unutarak. Hayatlarının içine giriyorsun ve bir anda kendine yarattığın sanal dünyanda ne kadar duyarsız olduğunu hissediyorsun. Verilene şükretmeden geçen günlere hayıflanarak yeni bir yüz ve hikaye içinde kayboluyorsun.

Şu eğitimcilik çok güzel işmiş her geçen gün daha da iyi anlıyorum. Tabi insan denen o muhteşem yaratılmışı seviyorsan eğer. Yoksa büyük bir ızdırap eğitimcilik.

Her verdiğim eğitim grubundan bir hikaye çıkıyor eğer dokunmayı biliyorsan insanların hayatına. Gazetelerin ikinci sayfalarında yer alan haberler, film ve dizi karelerinde gördüğünüz olayların benzerleri etrafınızda yaşanıyor. Hadi canım bu da olur mu dedikleriniz çıkıyor karşınıza dimdik.

Deliler gibi aşık olduğu eşi için bırakılmış okullar ve hüsranla biten evlilik sonucu hayatta yanlız kalanlar, ilginin çocuk için ne kadar önemli olduğunu anlattığınız bir eğitimde “haklısınız hocam ben iyi bilirim çünkü çocuk esirgeme yurtlarında büyüdüm” diyen bir katılımcını karşısında kalakalmanız, o sürekli laf üreten ağzınızdan bir kelimenin bile çıkamaması, gündüz başka gece başka işte çalışıp öğle aralarında uyuyarak, babası öldüğü için kardeşlerini okutmaya çalışanlara duyduğunuz saygı.... daha say say bitmez. Hikaye bol. İnsan olan yerde hikaye çok bol.

Yeter ki dinlemeyi bilin insanların anlatacak çok şeyi var. Onlar anlattıkça siz zenginleşeceksiniz. Onlar anlattıkça siz hamd edeceksiniz, onlar anlattıkça siz şükürsüzlüğünüzle yüzleşip af dileyeceksiniz ve onlar anlattıkça siz bir parça da olsun onları rahatlatmanın umuduyla günahlarınızdan arınacaksınız. Yeter ki dinleyin, yeter ki sadece ve sadece dinlemek için, onun için, kendinizden bir şey katmadan sadece onu  konuşmasına izin vererek dinleyin çok şeyin değiştiğini göreceksiniz. Cümlelerimde hep “siz”  dedim, kendimi asla hariç tutmadım, kendimi sizden gördüğüm için “siz” dedim. Siz “biz” olduğu için...

Sevgiyle kalın....