Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Eski Sandık
İmre Gaffaroğullarıİmre Gaffaroğulları

Hayata dokunmak...

29 Aralık 2014, Pazartesi - 23:42
Merhaba Sevgili Pari dostlarım;
Var vermeyeceğim dedikçe hayat biryerlerde yakalayıp nedense bir es verdiriyor. Sonuçta  kocaman gecikmeli bir özürle ara vermek zorunda kaldığım karalamalar ile yine, yeniden  selam olsun tüm yürek dostlarıma.
Hayata dokunmak dedimde; anladımki zaman zaman oda çaktırmadan bize dokunup hatta son zamanları tabiri ile teğet geçip, "bak ben burdayım, aman dikkat et sen kendine gelmezsen ben getiririm" diyor. Araya es koyduğum zaman diliminde işte öyle anlar içinde karma karışık duygular içinde ,birazda  sudan çıkmış balık misali yeniliklere adapte olmaya çalışıyordum.
Bir yandan sağlığa  dair  endişe ve  kuşkular,biryanda hayatı yakalama telaşından olsa gerek yüzmetre  koşucusu gibi depar atma heyecanı, derken kararlar ve herzaman sonu tükenmeyen kararlar...
Sonunda,  bunun aslında bir yarış değil keyifli bir anları yakalayış olması gerekliliğinde, durup derin bir nefes alıp,İstanbulun o en güzel manzaralarına, şehrin telaşına hiç kapılmadan bir boğaz vapurundan seyretmeye, tatlı bir sulukar endişesine kapılmadan İstiklal de  sevdiğim kadınla elele, kolkola yürüme düşüne kadar hepsini sindirdim içime. Ne yanımda avaz avaz  arabesk sesi ile eski kızılderili şarkıları icra etmeye çalışan gitariste takılan sokak şarkıcısı kadın,nede hiç bitmeyen  koşuşturma hayatı yakalama derdi, hepsini ardıma bırakıp kaybolup gittim İstanbul'un sokaklarında.
Ne güzel duygudur, bildiğiniz yada bilmediğiniz bir kentte hiç telaşsız,endişesiz kaybolma hissi, elbet biryerlerden çıkar başladığınız noktaya illaki gelirsiniz.Tıpkı yaşam gibi, o yüzden bazen o sizi yakalamadan siz onu yakalamalısız. Dostlar, arkanıza  yaslanın şimdi ve düşünün en son ne zaman yaptım bunu diye,olmadımı? Arkanıza birde yastık alın size her ne olursa olsun destek verecek sağlam ve kararlı olanlardan hani...
İşte oradasınız... Yok olmadımı? O zaman kendinizi sorgulama zamanı..
Sadece kendimiz ve iç dünyamız  bizi alıp götüren eskiyede ,geleceğe de o yüzden ,zaman ,zaman  es vermek gereksede bu telaşa bazende  koşmak gerek yakalamak iççin gardan henüz kalkan treni. Nede olsa  uzun bir yol, doğru bir hedef bekleyen herkesi.
Herkese mutlu bir hafta ve yaşam dileklerimlerimle yeniden ona sevdiğiniz herkese ,herşeye kısaca
hayata dokunun dostlar...