Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Sevgi Parıltısı
Niver LazogluNiver Lazoglu

Hasat zamanı...

28 Eylül 2015, Pazartesi - 12:46
Ağaran günleri sağlam tutan duruş sanırım...
Yitik kalplerin içini sevgiyle doldurasım var...
Kürek kürek...
Bir çocuk gülümsemesi kadar içten, bir güneş kadar sıcak, bir okyanus kadar sınırsız...
Gökyüzünü aydınlatan ay misali, geceyi ve karanlığı silerek...
Ne olurdu ne güzel olur du dimi...
Önce kendi gönlümden başlıyorum işe...
Her sillede bir kez daha iyi bir şey bulup, tutunuyorum her olmaza...
Ders diyorum, mesaj diyorum, al alabildiğini...
Teşekkürünü yüreğinden gönder....
Cam kırıklarını tek tek topluyorum ağzıma dolduruyorum...
Parça parça kesiklerinde bir iğne bir iplik dikiyorum...
Tuz basıyorum kanamasın diye...
Yara iyileşiyor nasıl olsa....
Umut yetiştirmek için sarı sarı çiçekler ekiyorum....
Sonra başlıyorum cansuyu vermeye....
Damlalar döküldükçe temizlendik diye minnet ile sarılıyorum yüreğime...
Sarı bir ışık düşlüyorum, her yanı kaplayan...
Böyle bakaduruyorum olup biten her şeye...
Sonra yineliyorum durmaksızın...
Ağızdan çıkana değil yürekten sunulana bak....
Her yalana inat, gerçek...
Her kötüye inat iyi...
Her olmaza inat olur...
Her çirkine inat güzel...
Varsın kollarım yetmesin, yüreğimin yettiği yere dek....
Önce kendi kapımın önünü sonra herkesin kapısının önünü süpürerek, temiz tertemiz bir dünyanın bir parçası olmak...
Niye demiyorum, çünkü bilmiyorum neyin aslında nerde ve nasıl olduğunu...
Ben beni bileyim yeter, gerisi nasıl olsa kendini bilir...