Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Sevgi Parıltısı
Niver LazogluNiver Lazoglu

Gündeki, dündeki, herkese...

02 Temmuz 2014, Çarşamba - 02:28
Gönül gidene hasret büyüte dursun, mevsimin sıcağı gün akıtmakta...
Birikmişlerin anı yolculuklarında, hep mi “ah” denir...
Anlam katmak adına çırpınışların yelkenliye atlayışında, seyri seferin kaptansızlığında gün geceyi devirme peşinde...
Laf birikmiş boğazın derinliklerinde...
Yaş almışlığın, sessiz çizgilerinde kahkahalar siliyor tüm eğri atılmış imzaları...
Geride kalan sadece iyinin iyliğin kalbe kazınmış hitabesinde...
Kavramlar büyüyor, yitirilmişlerin günde az bulunmuş tanelerinde..
İyimser bir bakış, bir damla sevgi dönüyor derya denize...
Ardı sıra gölette yokmuşların acı tadları siliniyor, geçen her saniye zihinde...
Bu kadar mı az, adamlığa dair hitabeler...
Hep mi rol kesiyoruz, hayat denen sahnenin her karesinde...
Alkış toplamıyor ki biline...
Sus pusluğun asaletinin hiç bir mana bulmadığı devrin uyanmayı, uyanıklıkla birleştirmesinde...
Her yürek içini kusuyor, bilmeksizin taraf çizgisinde...
Adeta bağırıyor, “siyahım” diye...
Yutkunmalar, “Aydınlık” varken es geçilmişliğe dair...
Bazen çığlık olup bağırmak istiyorum gündeki, dündeki herkese...
“İyilik varken kötülük düşünmek niye” diye...
Sonra senle başlayıp benle biten diyişin en süresiz yayınında..Seçim iradeye özgü, herkesin iyisi iyiliği kendine...
Yeter ki, saygı gösterilsin kendinden olmayana, kendin gibi görünmeyen herkese...
Bu bile yeter hepimize...
Düne kalmışlar, gün yarın oldu bile...
Soruyorum şimdi
“vicdanınız ne diyor ki size”
Bugün duymuyorsanız bile yarın sorar hesabını bir gün mutlak size...