Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Sevgi Parıltısı
Niver LazogluNiver Lazoglu

Gün, günleri taşıyor...

01 Temmuz 2012, Pazar - 00:20
Yazın ılık esintisinde, gönül fırtına öncesi sessizliğinde, derbeder  yokuş tırmanışlarında...
Alim yaklaşımında, biliyor olmanın değiştirmeyen yazgılarını, değişmeksizin çalan aynı başa kalkışlarında...
İsmini koyamadığınız,  kelimeleri dize getiren asilikle dolu dizgin, anlık dışa vurumlarım duvara çarpıp geri dönüşlerinde....

Sessiz çığlıklar,

Gökyüzünü yeryüzüne indiren yakarışlar...

Cepte saklı umut tanecikleri,  yarına anlam yükleme peşinde....

Radyonun frekansız  sınırsız yayınında, hüznü umudu, kahkahayı yayıyor olmanın sevincinde.....


Herkes ben gibi, ben herkes gibi....


Sınıfsız sınırsız....


Samimiyetsizliğin duvara çarpan, geri dönüşlerinde  okuduğun iki satırın, göz pınarları okyanusa dönüştüren yolculuğunda.....

Dünün derslerini yeniden ezberinde.....

Hayatın  nefes alışları, oflarla süslemesinde.....


Yıldızları tutuşturan, gücüne güc katanların anı defterini yeniden ve yeniden okuyuşunda karanlıkları aydınlıtan ışığın yaşam rehberliğinde,..

Vaçgeçişlerin, vazgeçilmeyişinde efkarın dibine vuruşunda....


Tükenişlerin yeni kapılar açan yeni eşiğinde, heyecanın doruğa taşıyan tünellerinden çıkmış olmanın yorgunluğunda, acına tuz basanlara minnetin ve teşekkürün bilinçinde devam kararında.....

Verilmişse bize ödül....

Gönül telini sızlatanlarına dahi  öğretmenim demek...


Deyi veriyorum  öğrendim, öğreniyorum, sevgisizlikte sevgi taşımayı,...

Ve yarına hep parıldayan umutla bakmayı....

Boş lakırdının, sayfa dolduruşunda...

Kendim kendime yazıyorum


Hiçliğim hiçlikte biçim alıyor, hepliğin hepsizliğinde.....

Yani

Gün günleri taşıyor, yük olmaksızın klavuzu olmayan teknede.....