Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Sevgi Parıltısı
Niver LazogluNiver Lazoglu

Gördüğüm Işık...

17 Temmuz 2013, Çarşamba - 13:43
Körler çarşısında ayna satmanın yorgunluğundan olsa gerek...Mevsimleri umuda teslimiyetin hazin yıkıntılarından bitkin duruşunda...Yaşamın ağır yüklerinin omuz çöktürmesinden çaresizliğin of deyişinde...
Beyin çapraz sorgunun uyku kaçıranında...
Vazgeçişlerin sürgün edilişinde, pişmanlıkların her güzellikten mahrumiyetinde...
Dünden güne kesilmiş hesabın değişmeyen toplamına gereksiz itirazında...
Dövünüp durmanın, gönül karartanında...
Yarım kalmanın, asırlığında acımasız sorguların teselli bahanelerinde nefrete boyun eğmiş duyguların bileğe vurulmuş  halkasında...
Olan bitene rağmen, aynaya bakabilmek, sönmüş bir feneri yeniden alevlendirebilmek çok özel olsa gerek...
İki satır konuşmadan,
Suskunluğunda dile geliş bundandır sanırım...
Okuyorum, gözlerin ışığından damla damla...
Duyuyorum, sessiz çığlığın kısık tınısında..
Adım atmasa da koşuyor,..
Çemberin tel örgüsünde ayaklarındaki pranganın kanattığı bileğine rağmen...
Halen hayalleri beyaz...
Arabeskin, damarında caz yapmanın zorunluluğunda...
Gitmek mi zor, kalmak mı çıkmazında...
Çakılı kalmak öylece...
Ya sararsa, aynı acı
Takatim var mı ola ki..
Derin derin nefes alışında, hayata kaçmak...
Bir gülüş…
Yağmur yağsa ne olur ki...
Güneş her gün doğuyor nasıl olsa...
Yalancı günlere inat, gerçeğin yarında...
O halde durmak niye...
Tesadüfün KAPI ÖNÜ mucizesinde
Şans sunulmuş ya…