Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Çemberin dışı
Cenk UrasCenk Uras

Gecenin yüzü...

26 Haziran 2012, Salı - 19:11

Pazartesi gecesini iki duble geçe tuhaf şeyler oluyor bu gezegende.
Birileri gün yüzü görmeye çalışırken, başka birileri gecenin koynuna sokuluyor usul usul.
Birçoklarına yüzünü göstermediği için, herhangi bir yüzü olduğundan pek emin olamıyoruz; gün denilen zaman diliminin.
Biz kendisini yüzsüz olarak bilmişiz bugüne değin.
*
Gezegenin başka diyarlarındaki aklı karalı bulutların ötesinde, gün yüzü gören insanların varolduklarını,  masalsı bir anlatım ile dinlemişiz ağzımız açık ve “mutlu son” ile biten eski Türk filmlerinden tanımışız onları.
"O ölürse film biter" düsturu ile büyütülmüşüz.
**
Sarılmışız geceye ve yüzsüz güne tercih etmişiz gecenin koynunu bizler..
Gecenin yüzüne bakmışız uzun uzun.
Bize sunduğu yıldızlarla bulmuşuz yönümüzü bazen..
Bazen de karanlığında kaybolmuşuz; eğer kaybolmak isterse canımız.
Gecenin siyahını “kör karanlık” sananların zavallılığını konuşmuşuz bir süre ve “gözlerini kapadığında görmeye başlayanlardan olabildiğimiz için” şanslı ilan etmişiz kendimizi.
Umurumuzda bile olmamış aklı karalı bulutların ötesindeki gün yüzü görmüşler.
Bir sevgili gibi sarıp sarmaladıkça bizleri, her aldığımız nefeste biraz daha sarılmışız gecenin yüzüne;  düş bölücülerine inat.
***
Gece- gen demişiz başkalarının gezegen dediğine.
Gezegeni değil, gece-genini sevmişiz bizler.
Sevmemişiz pek genellemeleri; ama yine de "gece-genler diyarının insanlarını daha yakın hissetmişiz kendimize..
**
Pazartesi gecesini  iki duble geçe hayli tuhaf şeyler oluyor bu gezegenin bir yerlerinde birilerine...