Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Gülümse
Gülsen GürGülsen Gür

Ekim hep mi hüzündür?

03 Ekim 2013, Perşembe - 00:12
Ekim hüznümün ayıdır...
Çınar yaprakları değildir sararıp uçuşan...
Koskoca bir çınarın devrilip toprağa karışışıdır,
Gökyüzünün yaş olup ıslattığı...
Yıllar sonra üzerinde bembeyaz güllerin bittiği...
Kilometrelerce uzakta da olsa kokusunun hala burnum da tüttüğü Anneciğimin veda günüdür 3 Ekim.
O gün bugündür, yıl benim için onbir aydır.
Ekim çıkıp gitmiştir yüreğimden, bir daha dönmemecesine...
xxxxx
Onu kaybettiğimden beri hep konuşurum kendi kendimle ;
Bundan sonra kim kanapeye şöyle bir uzanıp şekerleme yaptığımda üzerime pike örtecek ? Üzerime kar yağmasın diye...
Kim o çok sevdiğim karpuzun göbeğini bana ayıracak ?
Kim ellerim güzel olsun diye gliserinli, pudralı, limonlu el losyonları hazırlayacak ?
Kim anne olduğumda bebeğimi severken '' Sen de benim bebeğimsin" deyip saçlarımı öpüp koklayacak ?...
Kim bana nasihatlar verecek? '' Uygulaması sana kalmış inan bir gün bana hak vereceksin '' diyecek...
xxxxx
Tavsiyelerinin hepsine şimdi tek tek hak veriyorum da anneciğim,
En çok neye dövünüyorum biliyormusun ?
Senden ayrı yıllarıma...
Sana ne kadar az '' Seni seviyorum '' dediğime...
xxxxx
Hoş gurbet de geçen günlerimde mektuplarım da'' Seni seviyorumlu''  şiirler yazardım da hep, hiç biri içime sinmezdi...
Ellerini ellerime alıp, yemyeşil hareli gözlerinin içine bakıp, kokunu içime çekip...
'' SENİ SEVİYORUM '' demenin hali bir başkaydı elbet...
Olmadı anneciğim olmadı...
Gurbet izin vermedi...