Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Sevgi Parıltısı
Niver LazogluNiver Lazoglu

Durup, dururken...

18 Haziran 2013, Salı - 14:41
Gülümseten bir çift göz...Öylesi tanıdık, öylesi bildik cümleler kuruyor ki...
İçten bir bakış, sarıp sarmalıyor...
Durup dururken...
Öyle ki, dünden kalmanın günü yaşatmanın en büyük sevinci misali...
Zamanın duruşunda ne tanık, ne sanık, ne de sorgu var...
Anın anda yakalanmışlığın mutluluk çığırtkanlığında...
Özgürlüğün tam tadında, yok olup giden duvarların cesaretim, adam akıllı beyin uçuklatında..
Leb demeden, anlaşılır olabilmenin en büyük hazını yaşıyor hem zihin, hem dil..
Kahkahalar arası yok oluşunda, dur diyesin var saniyelere akma diye...
Saklamazsızın, gönül şen kahkahasını çınlatıyor dört bir yanı...
Paylaşımların en durusunda, sonuna dek açılmış kapının güven veren cesareti kola geçirmenin hayranlığında seyrin köprü kuruşunda...
Rahat serpilişin çiçek sulayışında güller açılıveriyor, toprağa tutunan dalın kucağında..
Ağlak günlere inat, gülümseten pazarlıksız dışa vurumun merhabasında...
Hayat denen yolculuğun sevimli güzelliğinin tadına varışta...
Adıda sanıda konuluyor...
Arkana bakmaksızın...
Çünkü yarınlar ışık yolunda, o halde
Umudum kadeh dolduruyor, omuz verene gönüle...
İyi ki kötüler olmuş, iyi ki can kırmış, yoksa nasıl tazelenirdim ki, bir sıcak gülüşte...