Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Sevgi Parıltısı
Niver LazogluNiver Lazoglu

Duru dupduru...

16 Ağustos 2015, Pazar - 22:25
Duru dupduru bir deniz...
Ilık ılık esen rüzgarın sıcak savuruşunda, kadehe buz gibi dolan rakının eşsiz tadında geceyi güne devirmek...
Yaşıyor olmanın “oh” dedirten miskinliğinde kahkahalar büyütmek...
"Yarına kaç var" demeksizin mutluluğa kulaç atmanın yorgunluğu def edişinde...
Suskunum konuşmakta...
Değdi mi?
Değmez mi, hem de her şeye değdi...
Bugün de olmak bunu biliyor olmak, yetmez mi her harcanmışlığa...
Sonsuzluğu giyinmiş sevginin kollarında huzuru tarif mümkün mü?
Kelimeler yeter mi?
Yetmiyor...
Ay en tepede ışıtıyor gün gibi aydınlık...
Yüz değil yürek gülüyor...
Şen şakrak...
Hayırdır diyenlerin bakışlarına mağruz kalmak bile bi hoş...
Dünyaya yetmez kollar denmiş denmesine de yetiyor yürek misali keyifli...
Gün saymışım, günde artık...
Kulak arkası edilmişlerin yalandan gülümsemelerini silen her kelime, olması gereken durağında büyük coşkunun dansa dönüşen coşkusunda...
Hayranlık büyüyor, her dile gelişe...
Alkış mı yer gök çınlıyor...
Şimdi yaz yaza bildiğince...
ister günü ister dünü...