Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Tatlı Cadı
Lerna Kaprielyan BağdasaroğluLerna Kaprielyan Bağdasaroğlu

Düne veda, güne merhaba...

26 Mart 2013, Salı - 10:48
 Ne zor şey iletişim kurmak. Bazen en iyi anlaştıklarımızla bile anlaşamayız. Bir yerde tıkanır, yol alamayız. Bu durum kimi zaman çocuğumuzla, eşimiz dostumuzla, sevgilimizle ,en yakınlarımızla bile yaşanır.
Bir an için ulaşamadığımızı hissederiz karşıdakine.  Böyle zamanlarda kimi kıyametleri koparır, kavga gürültü çıkar, kimi içine kapanır, duvarlar örer. ’’ Keşke karşımdakinin zihnini okuyabilsem.’’ diye düşündüğümüz olur. İki taraf da uzlaşmaktan yanaysa daha kolaydır durum. Peki ya biri değilse? İşte o zaman durum zor. Hele bir de işin içine egolar girerse vay anam vay! Arap saçına döner mevzu. Pire için yorgan yakılır. Silahlar çekilir, kalpler kırılır. Bazen ağızdan çıkan bir söz tokattan çok can yakar, unutulmaz. Bazen de duyarsızlık, tepkisizlik aynı etkiyi yaratır. Çok mu zor konuşmak? Çok mu zor egolardan arınmak? ‘’ Zaman her şeyin ilacıdır. ‘’ denir. Oysa bazen zaman kötüye işler. İletişimsizlik arttıkça, konuşulmadıkça, mesafeler artar, çığ gibi büyür sorunlar, altında kalınır. İyi de kimseyi zorla değiştiremeyiz ki.  Karşımızdaki sessizliğe gömülmüşse ne olacak? Herkese en azından bir kez olmuştur; öyle bunalırız ki, alıp başımızı ıssız bir yerlere gitmek isteriz. Gitmek çözüm müdür? Belki bazen. Gittiğmiz yere sorunlar da gelmez mi? Beynimizi de bırakabilir miyiz geride giderken? 
Fonda Boney M’den  One Way Ticket To The Moon çalarken arkamıza bakmadan uzaklaşmak işe yarar mı? E gittik Ay’a sonra? Kaldık mı bir başımıza? İki gün, bilemedin üç gün, hadi bir hafta olsun. Döneceğin yer yine kürkçü dükkanı. Sorunlar aynı, sorun yaşadığın kişi aynı. Döndük mü başladığımız yere! 
Diyorum ki o halde fon müziğini değiştirsek, daha sakin birşeyler çalsak; mesela  Kenny G’den Everlasting…  O çalsa bizler konuşsak. Olmadı sadece bakışsak, gözlerimiz konuşsa. Bazen karşımızdakinin gözlerinin içine bakmak kafidir . Hatta iletişimin en güzel yoludur bakışmak. Çünkü gözler yalan söylemez!