Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Şiirbaz
Fırat AltunyurtFırat Altunyurt

Dündeki adama...

01 Kasım 2014, Cumartesi - 01:59
Sessiz bir adamdı
Gençliğinde ,
Hiç bir rüyasını,
Hatırlamazdı.
Kim bilir belki de
Bize anlatmazdı.
Boş boş bakarken
bulurduk bazen
Pencere kenarında,
Aşağı mahallede
Kör Şinasi’nin kahvesinde.
Çayı önünde soğumuş,
Ağzında Yeni Bahar,
Başı dumanlı;
Dışarda yağmur var.

Koşmadı hiç
Kızların peşinden,
Çok sevgilisi varmış
Diye duyduk sonradan.
Yakışıklıydı adamdı
Vesselam.
Zayıftı, çelimsiz hatta,
Ama yandan bakınca
Çok ağır bakardı.
Krem rengi bir pardösü,
Kaytan bıyıkları vardı.
Daha o yaşında bile
Kırışıktı
Berber Necati’nin
Sürdüğü briyantinin
Altındaki alnı.
Sağlamdı.
Aslında o zamanlar,
Ne sağlam adamlar
Vardı.

Bir keresinde
Vapurda gördüm
En arkada sigara içerken
Yanında İri yarı
Gözlüklü bir adam.
Yazarmış meğer
Benzemiyordu oysa,
Ne kadar varsa
Benzemeyen,
Onlardan biri gibi
Bir adam.

Tek bir çamur izi bile
Olmazdı pantolonunda
En berbat İstanbul
Havasında,
Yumurta var derdik
Ayaklarının altında.
Yara izi vardı ama
Yanağının altında,
Çocukken olmuş derdi.
Biz, biz inanmazdık.
Duymuştuk,
Kavgaya girmişti
Pangaltı’nda.
Ama sevdiğimizden
Olsa gerek,
Soramazdık.
Güzel adamdı
Vesselam.