Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Sevgi Parıltısı
Niver LazogluNiver Lazoglu

Deli saçması...

26 Nisan 2015, Pazar - 11:36
Baharın gönül koşturanından olsa gerek, mağdur edebiyatına meğlim yok...
Gel gör ki, hayatın öğretileri çok...
Bazen hızlı düşünüp, hızlı konuşuyorum, herkesin algısı aynı diyerekten...
Sonra yavaşlıyorum...
Başlıyorum tane tane anlatmaya...
“Öz bir, söz bir” diye giriş, pek de anlaşılır olmuyor...
“Var mı böyle bir duruş” sorgusu dolanıyor kafa bulandıran cinsinden...
Sonra susuyorum...
Herkesin algısı kendine misali...
Bir kez daha yelteniyorum,  altını ince ince çizerekten....
İnce...
“Duruş” diyorum...
Hep aynı...
Yok canım olası değil...
Büyük puntolarla konuşuluyor...
YA GÜVEN diye...
Hmmm...
Güven ne olsa gerek?
Seneler devirmişim nafile...
Altı dolmamış bir türlü..
Sevmek kendini birisine korkusuzca teslim etmekse, med cezirler de boğulmak niye öylese..
Ne diyorduk...
Güven...
O zaman
İnanmak misali...
Psiko analizlerim kendi gönlüme kendi fikrime...
Hani teslimiyet, hani inanmak, hani seçimler, hani duruşlar...
Bir ego çatışması daha mı içselliğimde yanıt bulurken...
Dışa vurulmayanın aslında kendi aynamızın yansımasında ki tezahurunda...
Durum netleşiyor...
Konuşmaya yazmaya ne hacet...
Yaşada gör....