Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Şiirbaz
Fırat AltunyurtFırat Altunyurt

Çayın dumanından başka...

28 Kasım 2015, Cumartesi - 19:56
Son bir yudum çekip çayından,
Koydu elini üstüne masanın,
Kalkalım dedi.
Son yudumdan önce,
Hatta çok yıllar önce,
Gerçekten kırmızıyken güller,
Irmakların köpükleri
Çocukların dişleri gibi beyazken..
Saçlarını dağıtan Lodos rüzgarı gibi
Bir gülüş belirdi yüzünde,
Filmlerdeki gibi oldu o an
Ve çekildi bulutlar gökyüzünden,
Evet gerçekten, öyle aniden..
Çayın dumanından başka
Hiç bir şey kalmadı.
Bir de ben tabii, kalktık.
Elleri cebindeydi
Sanki yol kenarındaki
Simitçiye para çıkaracakmış gibi,
Yere bakardı hep yürürken,
Yine yere bakıyordu dalgın,
Öylece yüzüme bakmadan
Belki dönmeyiz dedi.
Bana mı kaldı cesaret?
Bir dedem de yok
Tüfek atmış düşmana,
Bana mı kaldı?
Tek bir kız arkadaşım bile olmadı
Dövüşemediğimden,
Hangi filme gidelim diye
Sormazdı mahalledeki arkadaşlar
Bir kez olsun, umursamazdım.
Yine umursamadım,
Ben de soktum ellerimi ceplerime,
Ben de baktım yere onun gibi,
Boynumu sağa büküp
Kaldırdım omuzlarımı,
Dönmeyiz dedim kendime şaşarak,
Ardımda onyedi yaş,
Teneke kutu içindeki Sürmene çakısıyla
Babamın beyaz mendilini bırakarak.
Dönmedik...