Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Konuk Odası
Garen YakupyanGaren Yakupyan

Büyüdüm bennnn

27 Nisan 2011, Çarşamba - 11:28
Merhaba
Ben Garen Yakupyan..Otizmli bir çocuğum..Yaşım 11… Artık kocamanım..
Gerçi öğretmenlerim ve annem benim büyüdüğümü kabul etmiyorlar ama ben büyüdüm ..
Boyum uzuyor her geçen gün..aklım da..siz kabul etmeseniz de bir kişiliğim, duygularım var ve düşüncelerim tabii..
 “otizmliyim ben de varım ben de vatandaşım” demeyi öğrettiler..
O zaman anneme otizmin ne olduğunu sordum..o da bana “sendeki durum” dedi..
Hani bazen kendi kendime gülüyorum ya bazen zıplıyorum bazen koşuyorum bazen onlara anlamsız ve zamansız geldiği şekillerde ağlıyorum..işte bu otizm’miş.. Normal olanlar bunu yapmazmış..benim de yapmamam gerekiyormuş… Düzeltmeye normalleştirmeye her çocuk gibi davranmamı sağlamaya çalışıyorlar..Onun için bu kadar eğitim bu kadar emek..hatta annem tüm benim gibi çocukların gidebilmesi için bir özel eğitim merkezi bile açtı..Artık okuldan sonra hergün oraya gidiyorum...Oysa bana sorsalar.. otizmi yenmek istemiyorum ki..Böyle iyiyim…
İçimden gelse de gülmemeliymişim ayıpmış..içimden gelse de zıplamamalıymışım … Birinin kokusu rahatsız etse de “kötü kokuyorsun” denmezmiş…Birinden hoşlanmadığımda “seni sevmedim” dememem gerekirmiş.. Normal olmak buymuş ve zor işmiş, zor… Oysa doğruyu söylemek içimden geldiği davranmak daha kolay değil mi? Neden zorlaştırıyorsunuz hayatı anlamıyorum ki… Çok ders çalışmam gerekiyormuş… Çok yorulduğumu ve sıkıldığımı söylüyorum beni kimse dinlemiyor.. Arkadaşlarım sadece okula gidiyor…Ben  ise sabahları okula ,öğleden sonra algıya ders yapmaya, hafta sonu da spora gidiyorum.. Hep yanımda bana ne yapmam gerektiğini söyleyen biri ve birileri var… Nedenini soruyorum anneme bunu anlamıyor…..evde kalmak annemin yanında olmak istiyorum..Bana ıhlamur içirsin istiyorum… Ama dinlemiyorlar hasta olamamalısın diyorlar.. Sağlıklı olmak is-te-mi –yo-rum… Büyümek ve istediğim gibi yaşamak istiyorum… Yapamadığım başka şeyler de var… Mesela ben kızların bacaklarına bakmayı çok seviyorum… ama ayıpmış bakılmazmış…Kızlar bana kızarmış… “ne bakıyorsun be” derlermiş… Desinler ne olur ki…Seviyorum bakmayı neden ayıp ve yasak anlamıyorum hiç…. Diyorlar ki bakacaksan da çaktırmadan bak..Hiç anlam veremiyorum buna..
Bir de ben hep aynı şeyleri yapmayı seviyorum… mesela bu hafta ptesi günü annemle lokantada yemek yediysem bir sonraki hafta pazartesi de lokantada yemek istiyorum..bana olmaz diyorlar gene…Değişiklik gerekirmiş…Niye??
Ben mutluyum ama annem çok üzülüyor..çünkü toplum içinde birden bağırarark ağlamaya başladığımda çevre garip garip bana ve anneme bakıyor.. Umrumda değil….
Çünkü sizler gibi değilim, kalbimde fesatlık yok..Neysem oyum.. oyun oynayamıyorum rol yapamıyorum...Olduğum gibiyim..ben buyum..Ben otizimliyim….. Anlamaya çalışmayın kabullenin o bize yeter..

 
Not : Yazıların büyük bir kısmı Garen'in sözel ifadeleri olup, Parin Yakupyan tarafından kaleme alınmıştır.