Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Sevgi Parıltısı
Niver LazogluNiver Lazoglu

Bütünde geleneksel bakış...

24 Haziran 2012, Pazar - 23:53

Bir çınar ağacı, rüzgardan diğerlerinden daha fazla dayanıyor gibi....Görmüş geçirmiş diye tanımyacağımız tipler misali...

Hayranlıkla bakışlarında, kara, yağmura, rüzgara, suya, susuzluğa daha nelere nelere...Doğanın gizemlerini köklerinde taşıyor gibi...

Altında oturanları güneşten, korumanın büyük haşmetiyle öylesine dimdik öylesine asıl öylesine özel ki...


Kim bilir, neler neler anlatıyordur da bizler duymuyoruzdur...


Toprağa bağlı kökleri mi onu sıkı tutan....Yoksa dallarımı, yoksa yapraklarımı....


Bilmezin içinde bilirliğimi yaşatıyor onu, ve özel kılıyor....


Her olana bitene rağmen yaşama tutunuşu bile övgüye değer gibi...


Gözlemler evrenin mucizelerini daha anlamlı kılıyor...


Kelimeleri yan yana getirip, dizelere dönüştürüyor.... Hep bir ilginçlik hep bir algının gerçeğe

pararel yürüyüşünde...

Hikayeler ve hikayeler....


Kendine özgü kendi kendine sessizliğin içinde kayboluşların yeni sesleri yükseltiyor...


Tahminlerin garantili sonuçlarında, şaşırtmayan ilerlemelerde gönül telini sazını çınlatanlar bildik melodileri tekrar tekrar duymanın, umarsızlığında.....


Gözlerim çınar ağacının ihtişamında sonsuzlukta buluşmalarına tanıklık ediyor....


Ormanın bir parçası olmanın sıradanlığında çınarın heybeti bile yetiyor onu farklı kılmaya....


Ama neticede bir ağaç değil mi...


Aynen öyle.....

Sarışının, esmerin, kumralın, kızılın, uzunun kısanın, şişman, zayıfın, güzelin çirkinin olduğu bireylerin özde sadece insan olması misali....

Sağını solunu görmeye çalışırkan özü kaçırıp dışa bakmak yire içe yönelmeyi unutanlara ufak bir hatırlatma....


Kendini kendin gibi görüp, sözcüklerin ritmiyle okuyup, ic gözlemsel boyutunla yol alışların çoğalması güzel kılıyor tüm evreni....


Unatmayın, ic sesinizi duymak için sağır olmak gerekmiyor.....

Edebiyatın paketlenmiş halinde çala kalem yazılarımıı akıtırken alim olmaya gerek olmadığı gibi...