Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Gülümse
Gülsen GürGülsen Gür

Bugün varız...

03 Temmuz 2012, Salı - 19:36


Gecenin sabaha kavuşması tatsız oldu...Deniz kenarında olmama rağmen hiçbir esinti yoktu, boğucu bir hava... sıkıntımı sıcağa yordum.
İç sesim tatsız bir haber alacağımın sinyallerini veriyordu...

Yüreğim doğru hissetmişti.face book dostum çok değerli arkadaşım Gülten Çetindğ Tibet'in sevgili babasının ölüm yıldönümü olduğunu öğrendim...
Yıllar acıyı küllendirsede...yıldönümleri ateşin körüğü oluyor...
Yürek yine korlanıyor...

Sevgili arkadaşım bugünkü sayfasında paylaşımları ile sevgili babasını yad etmiş,
Acısını biz dostları ile paylaşmış..
Tek tek okudum hepsini, babaya olan hasreti bir kez daha yaşadım...

Hep Hastahane ve Mezarlık ziyaretlerinde yaşamımızın gerçekleri ile
göz göze gelir, hayatın nede boş olduğunu anlar,kendi kendimizle yüzleşiriz.

Günlük hayatın karmaşasına dalınca yine unuturuz yüzleşmelerimizi,tövbelerimizi.....
Yine buluruz üzüntüleri....hata aramaları...

Hata değince aklıma geldi onca iyini yetime rağmen,At Gözlüğü ile bakmadığım için kendime....
Pembe gözlüklerimi çıkarınca,ne hatalar buluyorum ..tamiri imkansız.
Ne çok keşkelerim var say say bitmez...

Hepimizin istemeden yaptığımız ne çok hata var....
Farketmeden ne çok kırıyoruz birbirimizi...
Ne çok kırılıyoruz....

Yaşam kulvarından birtelaşla geldik bu günlere...
Daha dün dediğimiz yılları nasılda eskittik...
Nede çabuk oldu onlara vedalarımız....

Şimdi ise önümüzde süresini bilmediğimiz bir yolculuk var...
Düne göre daha şanslıyız,onca telaşın içersine tek kazancımız '' TECRÜBE '' dediğimiz olgu...

Yaşanmışlıklar içersinde onca ders çıkardık kendimize...
Bundan sonra atacağımız adım öylesine değerli ki...

Bugün varız....
Yarının garantisi yok...

Mutluluğun sırrı bizde...
'' AN '' dilimini tecrübelerimizden edindiklerimizle..
Hatalarımızı tekrar etmeden yaşıyabilmek marifet...

Dün çoktan yelken açtı uçsuz bucaksız denizlere..
Köpük,köpük keşkeler bırakarak...

Bazen düşünüyorumda geçmişte yaşadıklarımız ,hayatı tanımamız için bizlere sunulan '' İKRAM '' larmıydı...
Şimdi sıra bizde edindiğimiz deneyimlerle...Hatası az daha mutlu bir hayat sunabiliriz kendimize...