Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Sevgi Parıltısı
Niver LazogluNiver Lazoglu

Bir veda daha...

07 Şubat 2014, Cuma - 19:26
Hayat kısa, olması gerektiği gibi yaşanmışlıkların zor zamanı gidişler...
Bir kuşak yavaş yavaş yaprak döke dursun, geride kalanlar, uzaktan günü kurtarır...
Hele hastaysan, hele hastane köşesine terk edilmişsen, hele vefasızlık ile koyun koyuna uzanmışsan...
İşte o zaman, acıtmıyor da geride kalanlara isyanın çoğalıyor bir kez daha...
O büyütmüştür oysa, o bakmıştır oysa, o beslemiştir boğazından esirgeyerek...
Sonra hayat öğretmenlerinin bilgiçliğinde biraz da utancdan uzak gönül savurganlıklarında...

Şimdilerde acı büyütüyorum giden daha çok gönderenlere...

Vefa ne ola ki...

Sevgi ne ola ki...

Sadakat isim olarak lugatta cümle kurmaya yarıyor anlam yüklenmeden...

O kavuştu terki diyar etmişlerine... O kurtuldu, o diye yürek avuntularında, gözlerimden değil gönlümden yaş damlıyor...

Yine biriktirdim göletimde sızıma dem vururken...

Dostlar sağolsun dilden gelen yankımda....

Rahat uyu morakur,  oğulların yanında, onlar bakar sana, burda bakmayanlara inat....

Gönlümde hasretliklerim çoğaldı, yeni düşen sararmış yaprağı alıp sevgime sardım....