Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Gülümse
Gülsen GürGülsen Gür

Bir sevgiyi söylemek...

13 Kasım 2014, Perşembe - 15:43
Genç Cumhuriyet’in modernleştiği yıllar... Zonguldak’ta yaşayan genç şairler Rüştü Onur ve Muzaffer Uslu, bu madenci şehrinde memur olarak çalışıyorlar, bir yandan da çok değerli hocalarından sanat, edebiyat ve en çok da şiir dersleri alıyorlardı. Öğretmen - öğrenci ilişkisi dışında derin bir dostluk kurulmuştu aralarında...

Bu arada belediye başkanının genç ve güzel kızı Suzan, yakın çevresinin karşı çıkmasına rağmen bu iki gençle arkadaş olmuştur... Hatta Muzaffer Uslu ile duygusal bir bağda kurulmuştur aralarında... Ne yazık ki bu güzel dostlukları uzun süreli olamadığı gibi, 1940’ların vebası olan verem yüzenden iki genç şairle yolları trajik bir şekilde erkenden ayrılmıştır.

Onların hazin vedasına büyük bir acıyla tanık olan öğretmenleri, edebiyat tarihimizin usta şairi Behçet Necatigil’dir...

 

XXXXX

 

16 Nisan 1916'da Kastamonu’da doğan ünlü şairimiz, yaşamını edebiyata adamıştır. Arada tercümeler de yapmıştır. Sayısız şiir kitabı vardır. 63 yıllık yaşamı evi ve okul arasında geçmiş, çok sınırlı sayıda dost edinmiştir. Onun için dostları "Dünyayı evine, odasına sığdıran şair" yakıştırmasında bulunmuşlardır.

13 Kasım 1979'da hayata gözlerini yuman değerli şairimizi saygı ve rahmetle anıyorum. Ve de Behçet Necatigil denildiğinde ilk akla gelen "Sevgilerde" adlı şiiri ile...

 XXXXX

"Sevgileri yarınlara bıraktınız,

Çekingen, tutuk, saygılı...

Bütün yakınlarınız

Sizi yanlış tanıdı;

Bitmeyen işler yüzünden...

(Siz böyle olsun istemezdiniz)

Bir bakış bile yeterken, anlatmaya her şeyi...

Kalbinizi dolduran duygular

Kalbinizde kaldı.

Siz geniş zamanlar umuyordunuz,

Çirkindi dar vakitlerde bir sevgiyi söylemek...

Yılların telâşlarda bu kadar çabuk

Geçeceği aklınıza gelmezdi.

Gizli bahçenizde

Açan çiçekler vardı,

Gecelerde ve yalnız...

Vermeye az buldunuz,

Yahut vaktiniz olmadı...