Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Sevgi Parıltısı
Niver LazogluNiver Lazoglu

Bir kız, ne zaman büyür?

06 Temmuz 2013, Cumartesi - 12:59
Seyri seferler içinde hayatın zorlu yokuşlarında tırmanışların belki de en güzelinde dinlencedeyim...
Konuşuyoruz, ordan burdan, havadan sudan, ya da lakırdının götürdüğü her neyse onu...
Ansızın cümleler dökülüveriyor...
Kaç zamandır, dinlemedeyim, kaç zamandır beklemedeyim, kaç zamandır kaç...
Bütün aydınlıkları gönlüme katlayıp katlayıp koyuyorum...
Sırası gelmiştir diye diye
Ardı arkası kesilmeyen, çözümlemelerde uykusuzluğun bin kat yükseliyor...
Kimi takıntı boyutunda
Kimi boş lakırdı,
Kimi torba dolduruyor...
Bilen varmı, diye diye
Anlayan var mı?
Soran var mı?
Tüketilen dünler, çabuk gün oluyor...Ne sabahlar deviriyoruz, akşamı kovalasın diye...
Elekten elenenler, kala kala üç beş başak tanesi...
Toprağa ekiyorsun, tohum olsun da yarına kalsın diye diye...
Ama yeşerecek ya, evrenin kanunu ışık istiyor, su istiyor, bakım istiyor, istiyorda istiyor...
Ekmeden biçmek, olmuyor dimi ya...
Mecbur...
Bunlar olmaksızın mümkün mü?
Şartların noktasında, olmazına olmaz demiyorsun...
Yoksa güneş, ay ışığı diyorsun...
Su yoksa, bulut diyorsun....
Büyüsün, büyüsünde yarına varsın diye...
Ama, aması var...
Hatta dahası var...
Yine de ben ekmedim, ama eken için şans var diye yüzünü ona dönüyorsun...
Hay Allah, güneş kalmadı, su kalmadı, toprak kalmadı...
Tarlayı süren yok, başak olsun diyen yok...
Niye boşuna havanda su dövmek,
Anlamsızlıkları anlamdırmak adına mı?
Yok yok gün öldürüp, yarını doğurmak adına...
Hüzün satanlar, kırıp döküp geçenleri, varken yok sayanları, hem hayatı, hem gönülü ıskalanyanları, duygu katlini es geçip, kalabalıkta tekliğinle boynuna kolyeler düzüyorsun...
Beyaz sesinle karanlığı yırtıyorsun....
Varım, her olmaza inat...
Şimdi, işte dağ fare doğurdu...
Çünkü hiç yapmaz dediğinin, koşulsuz sevgiyi terazi kefesinde tartışında...
Ağırlığı pamuğa değil, demire yüklediği için...
O halde, yaşam gidişlerin ardında el sallayışında...
Aksi seda, bilginin eteğine saklıysa...
Bulup çıkarmak zafer değil, yeni bir silginin eyleme geçme zamanı, hepsi bu...
Direnişim gezmelere çıktı, sonsuzluğunda aşırı yük olmuş gönlü boşaltmak için...
Arayan olursa, vefa için konuşmadayım...