Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Gönül Teli...
Aleks TataryanAleks Tataryan

Belki geç açarsın kapını...

24 Şubat 2016, Çarşamba - 13:25
Hepimizin bir zaafı vardır...
İnanırsın, sarılırsın dibine kadar darılırsın...
Bazen insan severek tedavi eder kendini.
Üzümleri bekletir şaraplanır,  hüzünleri bekletir haraplanır,  her seferinde arınır ayıklanırsın...
Zaman med ceziler içinde hem boğar hem kurtarır...
Aşkın tüm saflığına serer yüreğini akar gider zaman...
Bazen de aynada yüzün değildir baktığın, hüzündür...
İşte o vakit çeki düzen verme vaktin gelmiştir kendine....
Gel zaman git zaman zor geçer zaman...
Karar verme vakti gelmiştir, çalmıştır kapını, duymazlıktan gelmek zordur...
Belki geç açarsın kapını  belki bekleyen sabırsız olabilir, çalıp gidebilir...
Zaman onun için su, senin için topraktır!
İkisi bir araya geldiğinde çiçeklense bile vazgecmedikçe bağlanır kelepçe, kitlenir kalır çekmecemde
Bu gelgitler döneminde sen akşam sefası çiçeği misali geceleri açarsın inci gibi kabuğuna kapanır renklenirsin,
Sevdiğin çiçek için şarkılanır gölgelerinde arınırsın ayıklanırsın her seferinde...
Senin büründüğün çiçek başka bir ada sahipken, kalbinde taşıdığın çiçek belki bir gün yeniden baharlanır diye umut eder sevinirsin...
Bunu düşünmek seni güçlendirir, her yaprağına hayranlığın vardır, bir gün açması için kokması için ne gerekiyorsa yaparsın...
Gönlünün sarayına herkesi alırsın almasına da çiçeğin yoksa soğuktan titrer donarsın...