Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Gülümse
Gülsen GürGülsen Gür

Bazenlerin çoğalışı...

04 Kasım 2013, Pazartesi - 01:01
Bazı bazı sıkılırsın, göğsünün ortasına bir yumruk oturur...
Avaz avaz bağırmak gelir içinden...
Çaresizlik almış başını gitmiştir...
Dertler karmakarışık bir arap saçıcıdır...
Çözdükçe daha da düğümlenir...
Güzel, çirkin görünür göze...
İyi söylenen, kötü gelir kulağa...
Sadece çevrendekilerle değil, kendinle de kavgalısındır...
Ne yazık ki kavganın mağlubusundur üstelik...
xxxxx
Yapacak tek şeydir alıp başını dağların tepesine çıkmak,
'' Of '' diye bağırmak avazın çıktığınca...
''Denemek '' de fayda var der, çıkarsın dağların doruklarına...
Manzara güzelmi güzeldir...
Dağın eteklerinde masmavi uçsuz bucaksız bir deniz,
Çağıl çağıl çağlayan nehirler,
Yeşilin her tonu ormanlar vardır...
Rengarenk çiçeklerin kokusunu içine çekersin, doya doya...
Kuş uçmuyor, kervan geçmiyordur...
Ne ses vardır, ne seda...
Huzuru bulmuşsundur, yoktur senden daha mutlusu...
xxxxx
Hep böyle gitmez, sıkılırsın bir müddet sonra...
Kapının, telefonun sesini özlersin...
Eşin dostun hasreti çöker üstüne, hüzünlenirsin...
Hava kararınca bir korku sarar içini, ürperirsin...
Tutacak el, yaslanacak omuz ararsın...
Yastığının yorganının sıcaklığı gelir aklına,
Yoklukları üşütür içini, titrersin...
xxxxx
Yüreğin ne yazık ki huzuru '' Of '' çektiğin dağların tepesinde bulamamıştır...
Bir şans daha verir kendine ...
Yorgun yüreğini vurur omuzuna...
Umuda yolculuk başlamıştır yeniden...
Samanlığın seyran olduğu diyarlara doğru yol alır...