Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Marangoz
Vural EnginVural Engin

BARAKA

15 Mart 2011, Salı - 14:00

Tulum calıp rakı içmek için..
Emekli olunca bandodan,
Yerleşmişti Çoruh’un kıyısında  şelalenin yanına..

Bir baraka çevirmişti,duvarları taş ve çakıldan
çatısı teneke kutularından...
Dokunsanız yıkılacak sanki
Üç yangın geçirmiş,dört yıllık hayatında..

Küçükte bir fırın yapmıştı,hemen yanıbaşında
Mısır ekmeği pişirir,balıkları közlerdi burada..
sabahlari çorba yapardı koca reis,
akşamdan kalanlarla...
Karpuzu bir baska keserdi orhan reis
Bazen bir gemi,bazen bir meyve sepeti..
Bazense bir merdiven iskeleti..
keyfi yerindeyse eğer horon teper..
canı sıkkınsa "kürdün kızı’nı oynardı.

Bir kac defa yaktılar barakayı...
içtiği için...
Her defasinda onardı reis..
Tenekeler değisti,Çoruh yeni taşlar sürükledi..
Yenilendi baraka,yeni ,yeni rakılarla.
Ve bir gün sonbahar geldi,

Belli ki çok içmişti reis..
İlk kartanesi ateşin üstüne düştü,
Bir kibrit yandı barakaya düştü.
Ateş yeri göğü aydınlattı,köy aydınlandı.
ve bir damla yaş yanağa düştü..

Köylüler barakaya vardıklarında,
O çoktan gitmisti...
Devrilmiş bir büyük,
Bir yudum rakı çay bardağında..
Karpuzdan bir sandal su kenarinda..

Döner  diye beklediler her bahar ..
Ama bir daha hiç dönmedi..