Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Sevgi Parıltısı
Niver LazogluNiver Lazoglu

Bana bir masal anlat...

09 Mayıs 2014, Cuma - 01:25
Bir varmış, bir yokmuş diye başlar tüm masallar...
Dev ile cüceler, iyi ile kötüler, prensler, prensesler,...
Çocukları uyutmak içindir ya...
Küçük yürek ise hep cadıyı yenme arzusunda...
Rüyalarda kılıç kuşanır ve yel değirmenine karşı savaşırda,...
Maskeler takılır,  ayna karşında..
Her dev, her kötü, masal sonunda iyinin kaleminde yenilir...
Zafer olgusu masalda var olur aslında...
Yani gerçeğinde bir varsın, bir yoksun...
Çok masallar  dinledim, iyi ile kötünün karşılaşmasında...
Hep bir sevineni bir üzüleni var hayat masalında...
Kimi kendini hiç yenilmez sanır, kimi hep kral tahtında oturur, kimi kül kedisidir, kimi ise öykünün en akıllısını deli bilir...
Anlatıcıdır aslında masalı güzel kılan...
Uyku öncesi ha daldı ha dalacak ha uyucak beklentisindedir ki, bir an önce kaçışta...
Rüya kahramanlarını büyütür saf ve çocuk yürek...
Yürek diyorum farkındaysanız  evet yine yürek...
Hiç büyümeyen hep çocuk  kalan yürek...
O var eder kahramanı ya da yok eder...
Saf ya dinler durur her kelimeyi gerçek sanarak...
Masal biter, göz kapakları düşer mışıl mışıl uykunun kollarında...
Kitabın kapagını usulca kapatırsınız sessizce terkedilişin ufak adımlarında...
Tam kapıdan çıkacakken,  zafer edasında anlatıcı...
“Tüh der yine uyutamadık ya” nidasıyla...
Saf yürek seslenir,
“Bunu biliyordum, bana yenisini anlatsana, uykum gelmiyor, bildiğimi duyunca.”...