Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Semra YıldırımSemra Yıldırım

Azalıyoruz, tükeniyoruz...

09 Şubat 2014, Pazar - 01:44

Azalmak,
Çoğalmak
ya da
Tükenmek...

Yaşadıklarımız, paylaştıklarımız, konuştuklarımız..
Dostlarımız, komşularımız, eşlerimiz

Paylaşımlarımızla
bazen çoğalıyor  bazen azalıyor, bazen de tükeniyoruz..

İnsan paylaştıkça çoğalıyor
ya da paylaşmadıkça azalıp tükeniyor.

Paylaştıkça dostluklar, aşklar büyüyor
Paylaşacak bişey kalmayınca azalıyor ya da zamanla tükeniyor herşey...

Dostlarımız;
Uzak ya da yakın,

mesafelerin hiç önemi yok aslında..
Uzaktaki yakın,
Yakındaki en uzak olur gönülde...


Bir şarkıda dinledim;
Aşktan için yanıp da gülmüyorsa
azalıyor insan, tükeniyor insan..

Artık içinde rüzgar esmiyorsa
Gönül teninde kuşlar ötmüyorsa
Aklının sözünden çıkmıyorsa
Azalıyor insan, tükeniyor insan....


Evet; dinleyince bir sürü şey geçti aklımdan

Ama en önemlisi;
Azaldığımı, tükendiğimi hissettim,
bazı şeylerde..

Paylaşmadıkça, konuşmadıkça,
Gülmedikçe
Ya da ağlamadıkca
Birbirimizle;

Ne aşklarımız,
Ne dostluklarımız,
Ne arkadaşlıklarımız

Çoğalmayacak,
Gülmeyecek..

Biz paylaşmıyorsak eğer,
Ben paylaşmıyorsam eğer,

Tükeniyoruz
Tükeniyorum,
ve her geçen gün sevgim de, hoşgörüm de, anlayışım da azalıyor, TÜKENİYOR..

Tükeniyor İNSAN..