Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Sevgi Parıltısı
Niver LazogluNiver Lazoglu

Ayık duruşun, sarhoşluğu...

09 Eylül 2013, Pazartesi - 08:35
Evren sarıya doğru  devrimsel  döngüde...
Hafif hafif ısırır artık hava,  sarınırsın kapşonlu yağmurluklara, şemsiye altı sağnaklarına hazırlıklı...
Deniz gri giyinir..
Gökyüzü beyaza döner..
Hazan taşır...
Seviyoruz ya hüzüne tutunuşları, ağlak bestelerin arkasına sığınıp melodram olgusunun damla bırakışlarını...
Bardak doldurup, yadedişleri sarıya boyamayı...
Yaprak dökmüş dalın öksüzlüğünde, yeşili unuturcasına..
Yanık tene değen esintinin ürpertisinde, iç ısıtan hikayelerin bam teline vura vura...
Hele de kulağı yakalamışsa,

“Değdi saçlarıma bahar gülleri, 
Nazende sevgilim yadıma düştü'

Hicazın savurganlığında, bestesel yolculuğa....
Dem vurur durursun kareli masa örtüsünün uçuşunda, rüzgara isyanında...
Üşütüyor mevsim, sıcağa kıymeti vermek adına...
Sebepli, sebepsiz ayırt edişinde,  huzur gülümsetir, ayık duruşun sarhoşluğunda...

Beyaz bir sayfanın ilk beyaz sunuşu...
Güneş az ısıtsa da,  ışığı yetiyor...
Vuslatı, yakın kılan,  arınmışlığında yalın kalan özün, görmüş geçirmişliğinde bu kez sonbaharı yaz eyliyor...
Mutlu kılan, Eylül değil, gönül gönül...