Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Can AksınCan Aksın

Aşk geç kaldı...

17 Nisan 2013, Çarşamba - 04:14
Aşk geç kaldı
Aşk geç kalmıştı. Şaşkındı...

“Yapabilir miyim” kuşkusu içine yer etmiş bir türlü çıkmak bilmiyordu. Yıllardır, yalnızlık ve sevgisizlik içindeydi. Aşk geç kalmıştı. Çok geç kalmıştı.

Kapı kapalıydı. 

Kapıyı açabilir miydi?

Eğer insan kendini yalnız hissediyorsa, sadece içinde taşıdığı o küçük çocuğa sarılıyor, o küçük çocuk ona yetiyorsa, kapıyı zorlayabilir miydi?

Kapı kapalıydı.

Telaşla girdi içeriye aşk. Biliyordu ki her zaman yapılacak bir sürü iş vardır. Hele geç kalmışsa.. Bir acemilik, bir telaş sarar her yanını.
Masaya koştu aşk. Masa şaşkın, aşk şaşkındı. Masa aşka bakmadı bile. Aşk öyle kalakalmıştı.

“Yapabilirim” dedi aşk. Ona biri, “Sizin gibi sevgi dolu bir insan hiçbir zaman yalnız kalmaz, kendinize iyi bakın” demişti. Demek yalnız kalmayacaktı.

Sevindi aşk. Bir kez daha denemek istedi. Biliyordu ki, sevgiyi hak edenlere bu sevgiyi sunmak için genellikle uygun zaman beklenirdi. Öyle düşünüyordu aşk. “Özel bir duygu öyle hemen verilmez, kendine saklanır ve sonra sunulur” sanıyordu. Sevgi olmadan mutluluğun olmayacağını da biliyordu.
Birden böğründe, ince bir sızı hissetti. Daha önce, masanın üzerinde hep aynı yerde duran bıçak yerinde yoktu. Böğründeki sızı arttıkça artıyordu.
Bir bıçağın hayatı kanırtarak, kalbine doğru ilerlediğini fark etti. 
Bıçak kalbine dayanmış, mutluluğunu elinden alıyordu. Düşünceleri silikleşmeye başladı. “Sevgi olmadan mutluluk olabilir mi?” diyecekti, diyemedi. 
Bıçak kalbini kanırtarak parçalamıştı.