Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Sevgi Parıltısı
Niver LazogluNiver Lazoglu

Aşinayım, aşina...

21 Mart 2012, Çarşamba - 00:25
Kalemim yoruldu, yüreğim bıkmadı….Aşınayım, aşına… Gönül gözün acıksa,  seyirlerin çok olur… Laf söylemek kolay….Mühim olanı dilinde yüreğinde aynı cümleyi kurabilmesi….Empati yapabilmek,  karşındakinin ayakkabısını giyip, dolaşabilmekle mümkün…Aksi,  dilden öteye geçmiyor, geçmezde… Kalemin efendisi dile getirmiş yüzyıllar boyunca nesilden nesile geçmiş cümleleri…
Öğretiler bitmez, bitmeyecek…
Yazılan silinmiyor, gönülde mevcutsa, tükenmiyor hiç bir kelam…
İyilik, minnete teslim…
Kabul, olana bitene rağmen, karşındakini algılamak ve her ne istiyorsa,  her ne düşünüyorsa olumsuz da olsa…Yargılamadan, olur demek….
Lugatlarda aramaya gerek yok,  yaşanmışlığın gerçekse, almışsındır  alacağını..
Yoksa kocaman bir yalan…
Aynayım dedim, bakıp saçını düzeltmek sandı….Varsın öyle olsun…Kabul demek…
Yazdığımı  anlamadı, anlamış gibi yaptı….Varsın anlamasın…Kabul demek…..
Varsın konuşsun….
Yoksaydı….Varsın yok saysın…Kabul…..


Kendi olmazını, sen olmazsın dedi…Olsun,,,Kabul

Kendi çıkmazını,  bana çıkmaz ediyor….Olsun, olsun…Kabul…

Kırgınlığını, kırgınsın,

Yanlış olan sensin diyor….Varsın desin….


Aynayım ya….. Bakıldığında gördükleri kendileri olduğunu algılamadan,  kelam ediyorlar…Varsın etsinler….

Söyledim, yazdım, okudum,

Bir daha dile getireyim……Olmaz ise  bin kere daha…..

Kendini görmeyen, göremez hiç bir kimseyi…..

Ne kırgınım, ne üzgün, ne de özgün….

Benim bendeyim hepsi bu….


Kelama kelam edene, kelam işlememişse,  söylenenin  anlamı havada  tavaf eyler….