Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Sevgi Parıltısı
Niver LazogluNiver Lazoglu

Asiliği devrilmeyişinde...

03 Ekim 2012, Çarşamba - 00:17
Hayat yormuş, yormasınada gülümsemeleriyle tutunmuş gün ışığına, gözleri kapalı olsada gönül gözünün açıklığıyla...Birikimlerini bezemiş boynuna astığı anahtarıyla..
Tutunuyor sımsıkı gönlüne...
Direnmiş direnmesine de mahkumiyeti boyun eğişlerinde gizli...
Asiliği, devrilmeyişinde...
Kızgınlığı gizlediği derinleride, bilinmemişliği derin iç çekişlerinde...
Estimi esen cinsinden huysuzluğunda...
Duru ve güzel yüzü bir anda dönüveriyor kızgın bir aleve...
Sevilmişliği eksik kalmış hikayelerinde...
Sevmiş sevmesine de, sevilmemiş sevdiği gibi..
Kınalı parmakları saflığın temiz görünüşünde...
Asaleti sakladığı göz yaşının pınara dönüşen iç çekişinde...
Bekleyişi dünde kalanın günde olmasına...
Ağır yükleri taşımış yılları es geçerek...
Dinlentisi kendi gönlünde...
Ara ara akla gelen melodileri mırıldanışında...
*Güldüm hep güldüm, ağlamalara inat.. Sevildim sevdiğimden uzak.. Yarınlar biriktirdim dünlere inat.. Dost deyip iki üç laf ettğim, çaresizliklerime kahkahala yükledim, ardından taşan isyana sığınmanın sessizliğinde... Ara ara delirdim, kendi kendime...Sonrası yaşarım dedim yaşarım sevgisizlere inat hep severek... Boynuma astım gönül kilidiğim anahtarını, gün olur harman savrulur da emanet ederim gönlümü diye... Derken tükendi dünler, günler ise bilinmezin kollarında...Umudum tükenişine kadar beklerim sonrası ise eserim yel gibi...Sığındığım gönlüme su serperim, söndürürüm ateşimi külleri havaya karışıp yok olsun diye..*
Ah desem ne çare
Vah desem ne çare
Gülerim ağlanacak halime, söylerim hep ben kendi kendime...
“Kimseye etmem şikayet, ağlarım ben halime”
Dertli dertli gülerim dilden gelen sözlere gönlümde hiç bitmeyen sevgime...