Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Yakamoz
Cem Yalçın BayerCem Yalçın Bayer

Anlam yüklemek gerekir mi?

22 Temmuz 2011, Cuma - 15:34
Anlam yüklemek gerekir mi?
 
“İnsan kendini niyetine göre başkalarını ise davranışlarına göre değerlendirirmiş”. Çok sevmiştim bu sözü ben. Bir kitapta okumuştum ve birbirimizle olan çatışmalarımızın temelini ne kadar güzel anlattığını düşünmüştüm.


Doğru..... Kendi yaptıklarımızın arkasında hep iyi niyetler var, davranışlarımız bunu göstermese de.

Peki diğerleri... Onların davranışları zaten niyetlerini açıkça ortaya koyuyor öyle değil mi?

“Ama benim niyetim o değildi.....” cümlelerini hiç kurmadınız mı hayatınızda? Eminim demek istemiyorum ama en azında  bir kere söylemişsinizdir bu cümleyi. Peki karşımızdakini değerlendirirken hiç düşündük mü; “acaba niyeti nedir?, böyle davranmasının altında yatan sebep ne olabilir diye”.

Anlamaya çalışmak zordur, çaba gerektirir ve anladıktan sonra ise kabullenmeyi. Daha kolayı ise hemen değerlendirmek, gördüğüne göre karara varmak ve çoğu zaman kalemi kırıvermektir.

Ünlü yönetim bilimci Steven R. Covey “Etkili İnsanların Yedi Alışkanlığı” kitabında başından geçen bir olayı anlatır. Bir metro yolculuğu sırasında bir baba yanında üç çocuğu olduğu halde onun bulunduğu kompartımana biner. Baba Covey’in yanına gelir ve oturur. Çocuklar ise sanki bir oyun bahçesindeymiş gibi koştururlar kompartımanın içinde. Bunu yaparken etrafı rahatsız etmeye başlarlar. Baba ise son derece kayıtsız kendi dünyasındadır.

Şimdi bir dakika duralım. Böyle biriyle karşılaştığınızda ne düşünürsünüz?

“Ne harika bir baba”, “çocuklarını ne kadar iyi yetiştirmiş”, “çok ilgili”.... Hiç sanmıyorum böyle düşüneceğinizi. Eğitimlerimde bu soruyu sorduğumda genellikle ; ”İlgisiz”, “bezmiş”, “etrafına karşı duyarsız”, “terbiyesiz” vb yorumlar alıyorum.

Olaya geri dönelim. Covey, babanın bu kadar kayıtsız kalması karşısında, yavaşça adama eğilip; “afedersiniz ama  çocuklar etrafa rahatsızlık veriyor, ilgilenseniz” der. Baba ise adeta bir uykudan uyanmış gibi irkilir ve “çok özür dilerim farkında değilim. Biz hastaneden geliyoruz da, iki saat önce eşimi kaybettim ve bunu çocuklara nasıl anlatacağımı düşünüyordum” der.

Tekrar sormak istiyorum sizlere; bu baba ile ilgili şimdi ne düşünüyorsunuz? Daha önceki düşüncelerinizden eser kalmamıştır herhalde.  Bir anda hepiniz kendinizi onun yerinde hissetmiştir muhtemelen. Çünkü olayın arkasında yatan gerçeği anladığımızda karşımızdakini daha farklı değerlendiriyoruz. Niyetleri anladığımızda bakış açımız değişebiliyor.

Hemen yargılamak kolaydır, zor olan ise anlamaya çalışmak.

Şimdi kendime ve sizlere bir soru sormak istiyorum; “En son ne zaman en yakınımızdakini anlamaya çalıştık niyetine göre?”

Ne dersiniz, deneyelim mi?

Sevgiyle kalın.