Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Sevgi Parıltısı
Niver LazogluNiver Lazoglu

Anladınız mı ki...

07 Nisan 2014, Pazartesi - 20:25
Paylaşımlar, sana dair, bana dair, bize dair...
Bir gülümseme... Kapalı tüm kapılar açılıyor.. Yürekten bir bakış...
Yorum geliyor...
”Çok zor, herkes senin gibi mi. Dertsiz tasasız oh...Ondan ötürü gülüyorsun..”
O halde PEKİ...
Nasılsın iyimisin? 
“İyiyim, iyi”....  "Sen nasılsın" demek büyük lutuf, çünkü  çok yoğunuz çok”...
PEKİ...
Bir konuşma, ordan şurdan burdan, ya da herhangi bir tema... “BİR BEN BİİLİRİM” gerisi hikaye...
HAY HAY...
Herkes en iyisi, en doğrusunu, en güzelini biliyor zaten... Kabul
"Herkesin doğrusu kendine" diyecek oluyorum ki..
Aman, bir söyle bin işit misali....
PEKİ....
Hitaplar bir güzel bir güzel,  “Kraliçe, prenses, canım, tatlım, güzelim, dostum...”
Gerçeğin dökümü, içi doldurulmamış kelimeler sinsilesi...
PEKİ...
Haklı, haksız...
Doğru yanlış...
Ak, kara....
Yalan, gerçek...
Yeniden, yeni baştan öğretilerin  koca duvara çarpan sesin geriye dönüşü eko yapıyor...
“Anlıyorum seni”...
Hadi ya... Dinledin mi ki!
Soru işaretleri taleplere yanıt verildiği ölçüde değer buluyor...
Eğer ünlem büyütüyorsa, de, da ayrımını yapamanın imlasız yazımında...
Kapanışlar, kaçışlar, özrün yerine getirilmeyen sığınağında...
Seni seviyorum.... Hem de çok...
Bende seni....
Tabii ki, taleplerin yerine geldiği ölçütlerde...
Yoksa,  emir kipleri çoğaltılıyor...
"O kedi buraya gelecek,, o kadar" misali...
PEKİ....
Nerede kaldı, dürüstlük, nerede kaldı, samimiyet...
Ya koşulsuzluk, beklentisizlik....
Peki, peki sevgi...
Yok ben bilemedim ki...
Anlayanınız varsa anlatır mı ki....