Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Gülümse
Gülsen GürGülsen Gür

Anılarımı yükledim omuzuma...

19 Aralık 2013, Perşembe - 17:12
Zaman trenine bir bilet istedim;
Gişe memuru sordu '' Nereye ? ''
'' Geçmişe, cam kenarı olsun lütfen! ''

Anı manzaralarını seyretmekti maksadım.
Hatıralarım trenin hızına eş, gözümün önünden geçti bir bir...

Kimini seyrederken gözyaşlarım yarıştaydı birbirleriyle.
Kiminde tebessümüm kahkahalarıma karıştı.

Ne çok yaşanmışlıklarım vardı.
'' Bir daha yapmıyacağım '' diye kendime söz verip, sonra tekrar tekrar yaptığım.

Ne de çok yanllış insan seçimlerim.
Yaşam küfemden bir türlü kaldırıp atamadığım.

Keşkelerin ilk adımları '' Her şeyi ben bilirim '' yaşlarında atıldı.
Tavsiyelerin, tenkit olarak algılandığı, hata  üzerine hata yapılan   deli kan yılları.

O hiç geçmiyecek gibi düşünülen zaman, ayakların altından kayıp gittiğinde, pişmanlığın iç çekişleri, keşkelerle kardeşti.
Neyseler faydasısızdı artık...

Kondüktör '' Son durak '' dediğinde, anılarımı yükledim omuzuma.
Yüküm öylesine ağırdı ki...
Yılların yorgunu omuzlarım ezildi altında, taşıyamadım.

Gözüme yaş olanları ayırdım bir kenara...
Dudağımın tebessümleri omuzumdaydı şimdi...
Tüy gibi hafif...