Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Gülümse
Gülsen GürGülsen Gür

Altın top...

23 Mart 2012, Cuma - 12:12
Bilinen bir hikayeyi yazmak geldi içimden.
Karşılıklı dairelerde oturan iki komşu, bebekleri var birinin, 6-7 aylık dünya tatlısı. Öyle çok iyi değil durumları, evleri babadan kalma....Tır şoförü baba bazen 1-2 ay gelmiyor....Ama gelince bir mutlululuk ki sormayın evde. Bebeğin agulu gülücükleri anne, babanın kahkahalarına karışıyor....
Karşı komşunun henüz yok bebekleri. Bebekleri yok ama her şeyleri var. Ona rağmen bir mutsuz, bir mutsuzlar ki, herşeyden memnuniyetsizlik '' TV '' kolik...
Bebeksiz komşu. Bebekli komşuya dayananamaz sorar bir gün....... '' Evinizden hep kahkahalar yükseliyor, nedir bunun formülü ''. Bebekli komşu sadece dudaklarıylamı? gözleri ile de gülerek, '' Çok kolay, bizim bir altın topumuz var, eşim bana atıyor ben eşime keyifli bir oyun, mutlandırıyor bizi, kahkahalarımız ondan'' diyor.
Bebeksiz komşu seviniyor, bundan kolay ne var ki diyor. Kuyumcuya gidip altın bir top yaptırıyor. Eşi gelince başlıyorlar birbirlerine atmağa...Oraları buraları şişiyor, morarıyor. Formül tutmuyor. Nerede kahkaha ? Birde acı, gözyaşı...
Ertesi gün çalıyor bebekli komşusunun kapısını, öfkeyle...Bebekli komşu gülüyor.....İçeri davet ediyor Bebeksiz komşuyu....
Yatağında agucuklar, gülücüklerle etrafa neşe saçan bebeğini gösteriyor. '' İŞTE BİZİM ALTIN TOP'UMUZ ''.....