Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Sevgi Parıltısı
Niver LazogluNiver Lazoglu

Ahmahkar darbelerin seyrinde...

03 Eylül 2013, Salı - 11:52
Yumruk oturmuş gögüs dağarcığının orta yerine...
Yargılanmalarım *iyiliğe, iyi olmaya dair*...
Bir ben kaldı, tenhasında...
Ağzım dolu harflerle, sıraya girse cümle olarak dökülecek ama bu kez yaralayacak..
Ama yutuyorum bir kez daha...
Aydınlıkları içime süzmenin avuntusunda,
Alışılmışlığın tuhaf durağanlığında, göz görüyor, gönül duyuyor...

SUSUYORUM

Şeffaflık....
Herkesi herkesi sarıyor olabilmek...
Her daim aynı yerde aynı durabilmek..,
İyi bakıp, iyi görebilmek...

Suç büyük, idam sehpası kurulmuş çoktan...

Deliller ap acık ortada....

Neymiş peki


Arkadaş arkamdan sırtıma bıcağı saplarken... İyiyim

Yüzüme gülüp arkamdan konuşurken... İyiyim

Gözüme baka baka yalana dolanırken... İyiyim 

Canımsın derken, canımı yakarken... İyiyim

Seviyorum derken, sevmezken... İyiyim 

Söz verip sözünden dönerken... İyiyim 

Bu denli kusuru affedebilmek ne mümkün değil mi?


O HALDE KUSURA BAKIN...

Yanılgılarım bana benliğe dair...

Öğreten öğretene, her düşüşün kalkışında ihanetin adını siz koyun,..
Ahmahkar darbelerin seyrinde bu kez alkış tutanım, çünkü çizmedim, sildim..

İyilik yargıya mahkumsa, kötülük ödüllendirilsin o halde...

Kazandınız, kendi egonun asılsizliğinde...

Kaybedenim iyiliğimle, kabulum kusurum büyük....
Alışmışız ya bir kere egoyu yüceltmeye, değer verene değersizlik yüklemeye...