Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Bakkalda
Zahit BabaZahit Baba

Ağlamak mı? Gülmek mi?

25 Aralık 2012, Salı - 13:13
Yaşamak güzel hatta ötesi... Nefes almak, görmek, tatmak güzel, koklamak her türlü, sevmek güzel. Evlenirsiniz, eşini sevmek güzel, baba olursunuz o anda ağlarsınız.. İlk evlat, ilk göz  ağrısı kızınızı sevmek güzel...Geceleri uyumazsınız, dua edersiniz, baba olursunuz, daha çok ağlarsınız...Sonrası oğlunuz dünyaya gelir...Onu da sevmek de özeldir..Yıllar birbiri ardına kovalar günleri. 
Siz, her fırsatta, onları koklamak, istersiniz.. Onların sarılışı, dokunuşu başkadır başka..
Duyguların en özeli desem bir şey ifade edebilir mi? Gözlemliyorum etrafımdakı her şeyi her boyutuyla... Bizim gibi örf ve ananevi geleneklere kısmen bağlı aileleri... Hepimiz biriz gibi, farkındalığı olan yaşanmışlıkların sayısı olabildiğince az. 
Çoğunlukla, çoçukları her fırsatta anne babasına olan sevgisini dile getirip sarıp sarmalarmış. Sonra düşünüyorum, acaba bizler çok mu katıyız duruşumuzda bunu çok sık yaşamıyoruz diye. Doğrusu bekliyor, istiyor anne baba, sevildiğini bilmeyi kucaklanmayı..
Bu satırlar dökülürken, göz yaşlarımı tutana aşk olsun, aşk... Bir döküldü ki göz yaşlarım sormayın..Belki yaşlanıyoruz, belki de duygusallaşıyoruz, belki de sorguluyoruz yaşanan her neyse onu. Allah hiç kimseleri ağlatmasın diyorum hiç kimseleri.. Evet duygu seli içinde, bir dilek dökülüyor...
Allah sağlık versin, Allah ağlatmasın, hepsinin kaderi güzel olsun...