Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Sevgi Parıltısı
Niver LazogluNiver Lazoglu

Ağır dilin tümcesi...

06 Ağustos 2017, Pazar - 00:33
Ağır aksak yaşamların  turkuaz giyinmiş denizinde kaptan olmak, güneşin her bedeni ayrı ayrın ısıtışında yalan dünyanın getirisini bedeller ödetmek üzerine kuran kara tahtanın beyaz tebeşiri olmak.
Tutunulan gerçek ise geriye kalan  kayda değer bir not yok.
Yürek taşmış taşmasına da söze ne hacet, görünen köy kılavuz istemez ki?
Ha bugün ha yarın diye ertelenmiş vuslatların ağaç gölgesinde unutulmuş sandıkta  küflenmiş.
Yaş alamamış yaşlanmış her ruh
‘öç aldım’ diye zafer türküsün de
Yenen de yenilenen de hep aynı
Şimdi yeni masalın “ bir varmış ve o hep varmış’ diye bitişinde uykular haram uyumuş sananların göz açıklığında.
Mektepliler hep mezun, hayat okulu ise diplomayı vermiyor.
Doğmamış çocuğa biçilmiş giysi misali
Afaki…
Harici dahili ne varsa hepsi gönlümü büyüttüler, ama hiç bilemediler.
Güç, naif olunca yalın kılınıyor her cümle.
Anlasa ne anlamasa ne.
O nedenle minnet
O nedenle hürmet
Velhasıl kelam halisin muhlise dizesinin en son methiyesinde, kula kulluk etmeyendir asl olanı.
Vakur bir bakışın yere düştüğü nerede görülmüştür ki.
Bilge ise kargalar
Balığa vurgunsa martılar
Kuş özgürlüğe aşık ise
Evren işleyişinde ödülse temiz kalp, içini dolduran sevi,
Ağır dilin tümcesi okuru yorar, en iyisi devrik.
Öznesi, tümcesi imlası yanıt ap açık ortadayken.
Hazine dolu yeni kurulası paragraflar için…
Kader yazanın kalem tutanın gönül huşusunda
Vira vira…
Deniz turkuaz, güneş sarı gerisi tefaruat  asıl hikayenin asıl kahramanı sadece sessiz terennümde.