Sevgi ve ışıkla yazan kalemler...
Bakkalda
Zahit BabaZahit Baba

Ağacın gölgesinde, çay içmek kıymetli...

05 Mart 2014, Çarşamba - 09:44
Ömrümün yarısını tükettiğim sokağımda, mahallemde, muhitimde, hayatı ezber ettim. İstanbul’un büyüklüğünde, küçük adımlarımla yalnızlığında ayakta kalmak, zor zaanat.
Ondanmıdır, bilmem ama, dostluk, hep başka bir anlam taşıdı.
Sokağın başına diktiğim ağaç, göğe dal uzattı. Artık gelin siz pay biçin, muhitimde ne kadar kök saldığımı.
Gidenler oldu, gelenler oldu, hep burda olmanın hep burayı bilmenin, ekmeğimi burdan çıkarmanın bir sonucu olsa gerek.
Uzatabildim ölçüde her dosta elim,
Gülebildiğim ölçüde selamın oldu.
Öyleki hiç tanımadığımında uğrak yeri olmaktan büyük mutluluk büyük sevinç büyük gurur duydum..
Kiminin Zahit Babası,
Kiminin Aslı Gıdası,
Kiminin hiç değişmeyen aşkım beşiktaşın siyahı beyazı
Kiminin Zahit Amcası,
Kiminin Zahit Abisi,
Kiminin arkadaşı, kiminin, selamını alan siması oldum, kimin kapı komşusu oldum
Hani hiç kimse kimseyi tanımıyor, kimse kimseyi dinlemiyor, kimse kimseye kulak vermiyor denilen yerde, “Yok yok öyle değiliz, biz burda hep biriz demenin büyük sevinciyle varız” dedik.
Yorgunluğumuzda bir demli çayı birlikte yudumlamanın en büyük keyfinde, şimdi bitti denilen bizim ise yaşamaktan büyük mutluluk duyduğumuz, tek olmadan o bu şu demeden
Bir olmanın güzelliğini tüm semte yaymak adına, BİZ burdayız demek için aday oldum...
Evet hizmmet asık suratları güldürmek adına, candan iki muhabette, olması gerekeni olması gerektiği gibi sunmak adına...
Esnafıyla, yerlisiyle, bileniyle, bilmeyeniyle, göreni, duymayanı, yanyana omuz omuza, yarınlara varmak adına, mahalle olgusunu yaşatmak adına arkadaşlar, Teşvikiye Mahallesi Muhtar Adayım arkadaşlar....
Eğer sizde bir güler yüzün ısıtan tokalaşmasında, hizmeti almayı arzularsanız,
çayı demledim, beklerim...
Ama önce sandık ve bir oy lütfen...

Allaha Emanat olunuz,